Sportstraat-Kloosterstraat
Een archi­tec­tuur van dorps samen­wo­nen te Knesselare

Het ont­werp zet in op meer dorp om het pro­ject te inte­ge­re­ren in de omge­ving, als basis voor een goe­de woon­kwa­li­teit en om de kern van Knesselare te ver­ster­ken. Het pro­ject situ­eert zich in de nieu­we ver­ka­ve­ling Sportstraat-Kloosterstraat met 41 bouw­lo­ten. Dimensa rea­li­seert er 21 loten soci­a­le huur­wo­nin­gen, Daneels 20 resi­den­ti­ë­le woningen. 

Dimensa wenst een diver­si­teit aan woon­ty­pes te rea­li­se­ren (10 types 2/3, 5 types 3/4 en 6 types 4/5). Het voor­lig­gen­de plan zet in op de ver­sprei­ding van de ver­schil­len­de types over de aan Dimensa toe­ge­we­zen bouw­vel­den A, B, C en D. Op deze manier ont­staat pro­gram­ma­tisch een diver­si­teit bin­nen de ver­ka­ve­ling. Het biedt tege­lijk ook de moge­lijk­heid archi­tec­tu­raal een beeld­kwa­li­teit te gaan rea­li­se­ren met een ster­ke iden­ti­teit. Er ont­staan woon­en­sem­bles waar­bij de gro­te (enti­tei­ten) gezins­wo­nin­gen zich op de kop­pen bevinden. 

Er wordt geko­zen voor schui­ne daken om het pro­ject te ver­we­ven met haar omge­ving. Met sub­tie­le ver­sprin­gin­gen van de bouw­lij­nen wordt inge­speeld op de lig­ging van elke afzon­der­lij­ke kavel bin­nen de nieu­we en bestaan­de con­text. Zo is de ver­sprin­ging van één van de kop­ge­bou­wen in bouw­veld D een ant­woord op de schui­ne per­ceels­grens aan de Sportstraat. De inkom­por­ta­len in bouw­veld C ver­hou­den zich tot het groe­ne bin­nen­ge­bied. Het voor­uit­sprin­gen van de kop­ge­bou­wen in Bouwveld A laat de enti­tei­ten lezen als een ​‘ensem­ble’ in de plaats van een ano­nie­me neven­schik­king van woningen. 

Met deze woon­en­sem­bles wil het voor­lig­gen­de plan een samen­hang en een ster­ke iden­ti­teit naar voren schui­ven. De woon­plat­te­gron­den zijn vorm­ge­ge­ven als door­zon­wo­nin­gen, zodat naast een rela­tie met de tuin ook nadruk­ke­lijk een rela­tie met de straat wordt aan­ge­gaan. De man­sar­de­da­ken bie­den vol­waar­di­ge woon­ver­die­pin­gen aan onder een schui­ne dak­vorm. Ze blij­ken finan­ci­eel inte­res­sant maar wor­den tege­lijk inge­zet om de woon­en­sem­bles een spe­ci­fie­ke (niet alle­daag­se) beeld­kwa­li­teit te geven. Door aan­dacht voor de bouw­de­tail­le­ring wordt een his­to­ri­sche (dorpse)dakvorm geher­in­ter­pre­teerd bin­nen een nieuw en inspi­re­rend heden­daags kader van­voor het dorp. De wonin­gen wor­den gema­te­ri­a­li­seerd met streek­ei­gen en duur­za­me mate­ri­a­len. De kop­ge­vels krij­gen bij­zon­de­re aan­dacht wat zorgt voor een alzij­di­ge bena­de­ring en de con­tex­tu­a­li­teit ver­hoogt. Met wel­ge­ko­zen raam­uit­sne­des en zorg­vul­dig vorm­ge­ge­ven inkom­por­ta­len zorgt het ont­werp voor het ver­le­ven­di­gen van de gevelpartijen.